SKOLYOZ

Omurganin yana egilmesidir. Çogunlukla büyüme çaginda ortaya çikar. Kizlarda daha yaygindir. Skolyozun %80’inin sebebi bilinmemektedir (idiyopatik). Skolyozdan kuskulanildigi zaman, hasta soyunur, ayaklarini bitistirir, dizlerini bükmeden avuç içleri birbirine bakacak sekilde kollarini asagi dogru sarkitarak öne dogru egilir. Skolyoz olmasi halinde sirttaki deformite belirginlesir. Özel tekniklerle yapilan radyolojik tetkiklerle skolyozun derecesi belirlenir. Skolyozun ilk belirtesi sirt, omuz veya gögüs kafesinde gelisen deformitedir. Ilerleyen olgularda sirt ve bel agrisina ve nefes darligina sebep olabilir. 

Üç yasin altindaki çocuklarda idiyopatik skolyoz S seklinde veya 37°’nin üzerindeyse ilerleme riski yüksektir. Fark edildiginde 15°’nin altindakiler ise gerileyicidir. 10 yasin üzerindeki çocuklardaki idiyopatik skolyozun %3’ü kendiliginden geriler. Bu çocuklarda egrilik S seklindeyse, lomber bölgedeyse, kizlarda ergenlikten önce baslamissa ilerleme riski yüksektir. Kizlarda ilerleme riski erkeklerden çok fazladir. Skolyozlarin çogunda, 15-17 yaslarinda omurlarin büyümesinin durmasiyla, egriligin artmasi da durur. Kemikler olgunluga ulastiginda 30°’nin altindaki egriliklerin ilerlemedigi, 50°’nin üzerindeki egriliklerin ise yilda 1° ilerledigi bildirilmistir. 

Skolyoz tedavisinde egriligin erken fark edilmesi, ilerleme ihtimalinin hesaplanmasi ve düzeltme çalismalarina hemen baslanmasi önemlidir. Okul çagindaki çocuklarda 20°’nin altindaki egriliklerde grafi 6 ay sonra tekrarlanir, ilerleme ve kozmetik bir sorun yoksa tedaviye gerek yoktur. Tedavi hastanin durumuna göre egzersiz, traksiyon, alçilama veya breysleme, elektrik stimulasyonu ve cerrahi seklinde düzenlenir. Kemik gelisimi tamamlamamis çocuklarda 30-45° arasindaki egriliklerde ve 20°den küçük ancak radyolojik olarak ilerleme gösteren egriliklerde breysleme yapilir. Egrilik kabul edilemeyecek kadar büyükse ya da diger yöntemlerle düzeltilemiyorsa cerrahi tedavi gerekir.